سعید عمیدی (بنیان گذار Plug and Play)

زندگی سعید عمیدی، کارآفرین آمریکایی ایرانی الاصل، بر اساس یک سری از حوادث تغییرکرد. عمیدی از یک خانواده ثروتمند ایرانی است که در گذشته در ایران جزء تولیدکنندگان و خرده فروشان بزرگ بوده ­اند. وی برای تحصیل در رشته مدیریت کسب­وکار در کالج منلو به ایالات متحده آمریکا می­ رود. او که برنامه داشته بعد از اتمام تحصیلاتش به ایران بازگردد و با آوردن مک­دونالد یا دیزنی­لند به ایران ارتباطی میان دو کشور برقرار کند، با انقلاب 1357 روبه ­رو می ­شود و برنامه ­هایش به کلی تغییر می­ کند. ارتباط میان ایالات متحده و ایران ناگهان مخدوش می­ شود و منابع مالی عمیدی نیز یک شبه از بین می­ رود و پدرش دیگر نمی ­تواند برای او پول بفرستد؛ بنابراین آنگونه که خودش می­ گوید احتیاج پیدا می­ کند تا به­ سرعت کسب­ وکاری را شروع کند. او تصمیم می­ گیرد تا یک دفتر کوچک در پالوآلتو برای صادرات، واردات و بسته بندی بطری­ های آب در خیابان 165 دانشگاه باز کند.

سعید عمیدی (بنیان گزار Plug and Play)/سورنا

 

کارآفرینی همیشه اولین راهکار عمیدی برای ادامه زندگی بوده است. درحالی که مردم دیگر، به دنبال یک شغل برای گذران زندگی­شان هستند؛ وی در جستجوی راه­ اندازی یک کسب­ وکار جدید است. وی می­ گوید: "آنچه خانواده به من آموخت این فرهنگ بود که: راه­ اندازی یک کسب ­وکار جدید همیشه بهتر از کار کردن برای دیگران است."

سعید عمیدی (بنیان گزار Plug and Play)/سورنا

او همچنین ساختمانش در خیابان 165 دانشگاه را به شرکت های تکنولوژیک کوچک (که اکنون بزرگ و عظیم شده ­اند) اجاره می ­داد. این کسب­ وکارِ اجاره دادن نیز گامی برای ورود او به دنیای تکنولوژی بود. گوگل از اولین اجاره­ نشین­ های عمیدی بود که در طی حضورش در آن ساختمان از شش پرسنل به حدود 60 پرسنل رشد داشت. بعد از خروج گوگل از آنجا، ساختمانِ جادویی، شرکت ­های دیگری را به خود جذب کرد؛ شرکت­ هایی مانند PayPal که بعد از آن توسط eBay خریداری شد، شرکت Danger Inc که اولین تلفن هوشمند را تولید کرد، T-Mobile Sidekick و تولید کننده لوازم جانبی کامپیوتر Logitech از اجاره نشینان این ساختمان بودند.

صاحبان املاک زیادی در آن منطقه حضور داشتند که دارایی­ های خود را به شرکت­ های تکنولوژیک شناخته شده اجاره می­ دادند؛ اما هیچکدام از آن­ها کارآفرین تکنولوژیک نشدند. در حقیقت عمیدی و خانواده ­اش نه­ تنها به شرکت­ هایی مانند PayPal و Danger مکان اجاره می ­دادند بلکه در آن­ها سرمایه­ گذاری نیز می­ کردند.

سرمایه­ گذاری خانواده عمیدی روی کارآفرینان، تصادفی نبود. آن­ها با بیشتر اجاره ­نشینان هنگامی ­که در تجارت فرش فعالیت می­ کردند آشنا بودند و در این تعاملات و ارتباطات عمیدی می­ توانست حس کند که آیا آن فرد می ­تواند یک کارآفرین موفق باشد یا خیر. وی در این باره می­ گوید: "این که آیا آن­ها کارآفرینان موفقی خواهند بود یا نه، چیزی است که من در چشمان آن­ها می­ خواندم یا از قلب­هایشان احساس می ­کردم." البته تمام این­ها برای داشتن یک شرکت محرک تکنولوژی کافی نیست. عمیدی معتقد است برای موفق شدن یک شرکت، باید تیمی باشد که از لحاظ فنی توانمند باشد و بنیانگذاران آن­ها باید از لحاظ مالی توانمند و قابل قبول باشند. در صورت داشتن این معیارها، کارآفرین به دوستان و همکاران سرمایه­ گذار عمیدی معرفی شود.

" در مورد Dropbox ، ما آن را به Sequoia معرفی کردیم و زمانیکه دیدیم Sequoia از این پیشنهاد هیجان­ زده شد، ما نیز در این مورد هیجان­زده شدیم. در مورد Lending Club، من آن را به Jeff Crowe از Norwest (که یک سرمایه ­گذار ریسکی واقعا بصیر و هوشمند است) معرفی کردم و زمانیکه دیدم Jeff Crowe در این مورد رضایت دارد، من نیز خوشحال شدم."

عمیدی در سال 2000 به همراه پژمان نوزاد و حمید عمیدی شرکت Amidzad را تاسیس کردند. Amidzad یک شرکت سرمایه­ گذار است که روی شرکت­ های کوچک تکنولوژیک که در مراحل اولیه تاسیس­ شان هستند سرمایه­ گذاری می­ کند. و پس از تاسیس Plug and Play بازوی سرمایه­ گذاری این سازمان شده است.

سعید عمیدی (بنیان گزار Plug and Play)/سورنا

عمیدی یک عضو فعال جامعه تکنولوژی است و در بنیادهای خیریه متعددی مشارکت داشته است. او همچنین یک عضو فعال سازمان مدیران جوان است که شبکه ­ای از 500 مدیرعامل موفق در سطح جهان از دیدگاه فورچون می­ باشد و از کارافرینان زنجیره­ ای و مدیران مالی باتجربه تشکیل شده است .