توییتر در آستانه ورود به کما

چند سال قبل آینده ای بسیار روشن در برابر توییتر دیده می شد، مخصوصاً از این جهت که سه سال پیش، زمانی که این شرکت وارد بازار بورس شد و سهامش را به صورت عمومی عرضه کرد، مشتاقان بسیاری در پی خرید سهم های گران قیمتش بودند.

شرکتی که چند سال پیش چنین وضعیتی را تجربه می کرد اکنون به نظر می رسد که راهی به جز واگذاری برایش باقی نمانده است. گویی پس از یاهو حالا نوبت به توییتر رسیده تا لقمه ای برای یک کمپانی بزرگتر شود.

دست کم هر کدام از ما چندین بار تا کنون این داستان تکراری را در دنیای تکنولوژی شنیده ایم؛ داستانی که در آن مدیران روی کار می آیند و اتفاقی رخ نمی دهد و پلتفرمی که روزی آینده وب دیده می شد با بحران هویت مواجه می شود و خودش هم هنوز نمی داند چیست.

چند روزی است که خبرهایی در مورد صحبت بر سر اتخاذ برخی تصمیم ها از سوی مدیران ارشد توییتر می شنویم. می گویند گوگل می خواهد آن را بخرد در حالی که اگر مدیران توییتر تن به فروش این شرکت ندهند، احتمالاً همین شبکه اجتماعی سرنوشتی مانند یاهو پیدا خواهد کرد؛ سرنوشتی که در آن، یک شرکت برای دست کم یک دهه دست و پا می زند و در نهایت هیچ پیشرفتی هم حاصل نمی کند. در آن زمان هم می تواند باقی مانده های پیکره‌ی شرکتش را به ارزشی بسیار اندک بفروشد، ارزشی که در برابر ارقام کنونی هیچ است.

Re/code  برآورد می کند که در حال حاضر قیمتی که برای توییتر مناسب به نظر می رسد حدود ۳۰ میلیارد دلار آمریکا است. در حالی که همین رقم، به دو برابر ارزش کل سهام توییتر می رسد. در نتیجه فروش، امری چندان غیر منطقی به نظر نمی رسد. ارزش سهام یاهو روزی به ۱۲۵ میلیارد دلار هم می رسید اما در هر حال این شرکت چندی پیش با قیمت ۴.۸ میلیارد دلار به ورایزن فروخته شد. ۸ سال پیش هم مایکروسافت پیشنهاد داده بود که با مبلغ ۴۲ میلیارد دلار یاهو را خریداری کند؛ این پیشنهاد هم به سختی از سوی مدیران ارشد رد و سپس یاهو وارد کما شد و چندین سال به همان شکل پیش رفت تا در نهایت به رقم یاد شده واگذار شد.

حال این احتمال وجود دارد که «جک دورسی» و هیئت مدیره توییتر بخواهند تصمیمی را بگیرند که مدیران یاهو در سال ۲۰۰۸ و در برابر پیشنهاد مایکروسافت اتخاذ کردند.

به دنبال یک معجزه

نیویورک تایمز در گزارش اخیر خود می نویسد که مدیران توییتر دو گزینه را پیش روی خود قرار داده اند و در صورتی که تصمیم به فروش نگیرند، می خواهند تمام بخش ها را بازسازی کرده و احتمالاً جمعی از کارمندان را نیز اخراج کنند.

توییتر قبلاً برای بازسازی تلاش کرده و اصلاً برگشت جک دورسی به این مجموعه به همین دلیل بوده. البته باز هم مشکل عدم افزایش تعداد کاربران فعال این پلتفرم تغییر مثبتی نداشته یا بسیار محدود بوده. یاهو چندین بار اینچنین تصمیماتی گرفته و بخش زیادی از کارمندانش را در فواصل زمانی مختلف اخراج کرده، ولی در نهایت مشاهده کردید که چه سرنوشتی در انتظارش بود. به همین شکل تجربه ثابت می کند که شرکت ها نمی توانند راه خود به سوی پیشرفت را با اخراج های مکررشان باز کنند.

توییتر با وجود همه مشکلاتش، همچنان یک دارایی بسیار جذاب است. روی تاثیری که این شبکه اجتماعی بر نحوه پخش اخبار دارد قیمتی نمی توان گذاشت. توییتر گنجینه ای از اطلاعات بکر کاربران دارد که مشخصاً برای شرکت هایی نظیر گوگل یا Salesforce بسیار جذاب است. فراموش نکنید که دو نامزد باقی مانده در کورس رقابت برای تصاحب صندلی ریاست جمهوری آمریکا، هر دو از طریق توییتر به شکل اولیه نامزد شدن خود را اعلام کردند.

هرچقدر هم که تعداد کاربران توییتر محدود باشد، باز هم هیچ کس نمی تواند منکر قدرت و تاثیر آن شود. دورسی یکی از موسسین توییتر است و برعکس مارک زاکربرگ در فیسبوک یا لری پیچ و سرگئی برین در آلفابت، حق رای چندانی در خصوص تصمیم گیری برای آینده این شبکه اجتماعی ندارد.

بر عکس یاهو که مشخص نیست خریدارش (ورایزن) دقیقاً چه برنامه ای برای آن دارد، توییتر می تواند از حمایت یک شرکت بزرگتر مانند گوگل نهایت استفاده را ببرد چرا که منابع بسیار بیشتری به این شکل در اختیارش قرار می گیرد.

اکنون مدیران توییتر وارد مرحله ای تاریخ ساز برای شرکت خود شده اند و در صورتی که در آینده ای بسیار نزدیک معجزه ای عجیب رخ ندهد، ارزش این شبکه اجتماعی روز به روز رو به کاهش می رود و بعید به نظر می رسد که بتواند پیشنهادی بهتر از پیشنهاد کنونی را در آینده به دست آورد. با رد کردن پیشنهاد گوگل، Salesforce یا هر خریدار دیگری، توییتر کم کم وارد کما می شود و همان «دهه گم شده» یاهو را در دنیای تکنولوژی تکرار می کند.

منبع: دیجیاتو